2-برنامه تمرینی مشخص داشته باشید.بهتر است که برنامه را از قبل و بر اساس هدف آن جلسه تمرین و شرایط تیم نوشته باشید و آن را منظم اجرا نماییید و در صورتی که آن را نگه دارید برای ثبت سوابق نیز مفید است و امکان بررسی های بعدی را مهیا می سازد
3-دشمن تمرینات،ملال آور و کسل کننده بودن است که مانع از پیش رفت در کسب مهارت می شود.اگر تمرین هایی مختلفی برای ارتقاء یک مهارت می شناسید آن ها را به صورت چرخشی در جلسات تمرین استفاده کنید تا کسل کننده نباشد
4-اگر ممکن است هر بازیکن یک توپ داشته باشد.هر چه تماس بازیکن با توپ بیش تر باشد مهارت بازیکن بیش تر می شود
5-تمرین های ترکیبی را برنامه ریزی کنید به طوریکه هر تمرین روی چند زمینه و مهارت اثر داشته باشد برای مثال می توان با یک تمرین هم بال هندلینگ،کار با پا و هم شوت را ارتقا بخشید.با این کار کار بیش تر را در زمان کمتر انجام می دهید و راندمان تمرین بالاتر خواهد رفت
6-حرکات حمله ای نظیر برش،لی آپ ،پیک و اسکرین و شوت و...را هم در تمرینات استفاده کنید و در واقع قسمتی از حمله ی تیم را شبیه سازی کنید
7-تلاش کنید تمرینات نفس گیر و برق آسا و انفجاری ولی برای مدت کوتاه انجام شود.نباید تمرینات طولانی شود و وقت زیادی را روی یک تمرین گذاشت
8-بازی را شبیه سازی کنید.وقتی یک مهارت ارزش دارد که در بازی واقعی انجام شود و بازیکنان آن را کاربردی ببیند.بنابرین با رقابتی کردن برخی تمرینات،و انجام آنها با سرعت زیاد این هدف را عملی ساخت
9-هنگام آموزش یک تمرین جدید رقابت را کنار بگذارید.و بگذارید مهارت در آرامش و بدون استرس آموخته شود
10-به بازیکنان انگیزه بدهید تا بازیکنان پتانسل خود را شکوفا سازند
به اطلاع اعضای تیم بسکتبال می رساند تمرین بسکتبال تیم دانشگاه روز های سه شنبه نیز از ساعت 6 الی 8 برگزار می گردد.
قابل توجه دانشجویان علاقه مند به بسکتبال
تمرین تیم بسکتبال دانشگاه علوم پزشکی اراک هر هفته روز های پنج شنبه ساعت 6 الی 8 عصر در سالن ورزشی دانشگاه و با حضور مربی تیم برگزار می گردد.علاقه مندان می توانند در این تمرینات حضور به هم رسانند.
نخستین جلسه پنج شنبه 92/8/9
ضمن تبریک سال جدید تحصیلی به اطلاع تمام دانشجویان علاقه مند به بسکتبال دانشگاه علوم پزشکی اراک می رساند که اعضا پیگیر گرفتن وقت تمرین و همچنین هماهنگی با مربی تیم(استاد پیروی) هستند که نتایج آن بزودی از طریق همین وبلاگ اعلام می شود.مردیم که یه سال تحصیلی شروع بشه مثل باقی دانشگاه ها بمون بگن شما که تنها تیم ورزشی گروهی پسر این دانشگاه هستید ،این وقته تمرین تیم شما است با مربی هم قرارداد بستیم از فلان تاریخ شروع میشه و شما لازم نیست نگران باشید فقط منظم تو تمرینا شرکت کنید.تو این نزدیک ۷ سال که ندیدیم امیدوارم یه روزی بالاخره اینطوری بشه لااقل ...
بین بازیکنان دریبل زن (dribblers ) و بازیکنان با قدرت حفظ توپ خوب(ball handlers) تفاوت های زیادی هست مثل
1-دریبل زن بیش از اینکه به یافتن بازیکن آزاد و کمک به آزاد کردن بازیکن با دریبل خو باشد به نوع دریبل خود توجه دارد
2- بازیکن دریبل زن باعث از سرعت افتادن و رکود حمله می شود و این امر کار را برای دفاع آسان می سازد
3- دریبل زننده خطاهای (turne over) بیش تری دارد چون هرچه بیش تر دریبل بزنید شانس خظا و از دست دادن توپ بالاتر می رود
4-بازیکنان دریبل زن تمایل به انداختن پاس های نمایشی دارند که باعث به هیجان آمدن تماشاگران می شود(...ooohhhh)ولی همین امر باعث شده تعداد turn over ها بیش تر شده و اثربخشی حمله کم تر شده توپی که می توانست به امتیاز تبدیل شود از دست رفته و امتیاز به تیم حریف برسد(هر اشتباه در حمله می تواند تا 8 امتیاز تیم را عقب بیاندازد.خودتون فکر کنید ببینید چطور؟) و تماشاگران را نیز دلسرد می کند(...aaahhhh).
5-ممکن است بازیکن دریبلر حرکت جالبی بکند و از بازیکنی به سورت ویران کننده ای رد شود ولی باز 25 فوت از حلقه فاصله دارد و هیچ جایی نرفته است و همین باعث می شود که دفاع استراحت کند چون عملا جابجایی مؤثری رخ نداده است
6-در نهایت فلسفه ی ذهنی بازیکنان دریبلر "من" مهم تر از تیم است بنابرین آنها کمکی به برد تیم نخواهند کرد
از این روست که چنین بازیکنانی در دنیای بسکتبال محو خواهند شد.اما بازیکن ball handler چه خصوصیاتی دارد؟
بازیکنان حرفه ای بسکتبال انتظار پیش رفت مداوم را دارند و لی اگر در دو یا سه سال اول فرصت زیادی برای بازی کردن پیدا نکنند معمولاً از این حال و هوا خارج می شوند .علت این امر این است که بازیکنان توصیه های مربی را جدی نمی گیرند و توهم و تخیل ستاره بودن را دارند.فرهنگ موفق شدن در کوتاه مدت با کمترین تلاش چیزی است که وصف حال امروز بسکتبالیست ها است درحالیکه سنگ بزرگ علامت نزدن بوده و باید به دنبال موفقیت های کوچک حتی در یک روز و پیش رفت در دراز مدت بودو چرا که پیش رفتی دائمی خواهد بود.
شما اگر می خواهی بازی کنی،پیش رفت کنی و ببری نیازمند این هستی که با مربی تیم ارتباط داشته باشی ، خودخواهی را کنار بگذاری و هرآنچه که تیم برای بردن لازم دارد را انجام بدی حتی اگه منجر به این بشه که در بازی امتیازی نیاری،اگه لازمه که پاس خوب بدی،برای ریباند تلاش کنی،بازیکن ستاره تیم مقابل را متوقف کنی،شارژ بگیری و... پس انجامش بده!اگه لازمه که صبور باشی و روی نیمکت بنشینی همین کارو انجام بده ولی در تمرین به سختی تمرین کن و بدرخش و حریف تمرینی خوب و یک چالش جدی برای بازیکنانی که فرصت بازی کردن دارند باش!
اگر این تفکر رو داشته باشی نه فقط در بازی بسکتبال بلکه در بازی بزرگتر و مهمتر برنده هستی!زندگی!
بازیکنان در اوایل بازیگری و نوجوانی خود معمولاً بازیکنانی را به عنوان الگوی خود می پذیرند و دوست دارند تا بازی خود را شبیه آنها سازند و حرکات آنها را تقلید نمایند و یا حتی برخی عادت های زندگی آنها را در پیش گیرند.این امر به نوبه ی خود نه تنها مشکلی ندارد بلکه بسیار پسندیده است البته من عقیده دارم تقلید کورکورانه خیلی مفید نیست که به قول معروف ای دو صد لعنت بر این تقلید باد و بازیکن باید انچه را بدرد وی می خورد و منطقی است تقلیدنماید و حتی بهتر اینکه آن را مطابق با خواست خود تنظیم نماید چراکه هر بازیکنی در بسکتبال باید استیل ویژه خود را داشته باشد تا بچشم بیاید
اما آنچه می خواهم در مورد آن بحث کنیم نحوه ی تقلید نیست بلکه کسی است که به عنوان الگو انتخاب می کنیم .بسیاری از جوانان بازیکنان بزرگ و نام آشنایی چون مایکل جوردن،لبرون جیمز،استیو نش،کوبی برایانت و... را انتخاب می کنند.البته انتخاب این بازیکنان سوپراستار نیز مانعی ندارد و بسیار خوب است که نحوی بازی آنها تحسین و تقلید شود ولی اینکه انتظار داشته باشیم که همانند آنها باشیم ناامید کننده است زیرا این بازیکنان به طرز خارق العاده ای با استعداد اند و با سخت کوشی خود این استعداد را شکوفا می سازند.شاید ۱۰ نفر در دنیا به اندازه ی آنها با استعداد باشند و بتوانند در صورت کار و تمرین سخت و شرایط مناسب و نتایج چنین بازیکنانی برسند.از این رو رسیدن به مقام آنها بدون استعداد آنها حتی در صورت انجام تمرین سخت فقط فرد را دلسرد می سازد.
البته در دنیای بسکتبال بازیکنان زیادی وجود دارند که شاید به افتخارات زیادی نرسیده اند ولی نحوه ی زندگی حرفه ای آنان می تواند الگوی بازیکنان جوان باشد.برای مثل راجا بل که بیش از ۱۲ سال است که در NBA بازی کرده است .او از کالج معروفی به NBA نیامد و قبل از اینکه وارد NBA شود در USBL ،CBA و اروپا بازی کرده است در طول فعالیتش با سخت کوشی 4 بار به عنوان بازیکن تیم تمام دفاعی انتخاب شد و درصد شوت 3 امتیازی وی جزء برترین ها در طول لیگ بوده است.وی در پیش فصل جاری 2 سال دیگر از قراردادش مانده بود قراردادی که احتمالاً آخرین قرارداد وی خواهد بود و همانند دوران جوانی تمرین می کرد برای فصلی که ممکن بود اصلا برگزار نشود که ناشی از شخصیت و حرفه ای بودن اوست.
از این دست بازیکنان کم سر و صدا که شاید خیلی پر طرفدار نباشند زیادند که بازیکنان جوان می توانند آرزو کنند که مثل آنها شوند و سرانجام آنها را داشته باشند .البته هدفم این نیست که شما آرزوی بزرگ نداشته باشید بلکه توصیه می کنم کسی را انتخاب کنید که دست یافتنی باشند ،البته اینکه شما کدام بازیکن را الگو انتخاب کنید مربوط به خود شما است.
شما می شنوید گزارشگران از آن به عنوان بزرگ ترین متمایز کننده یاد می کنند.شما درباره ی آن در بسیاری از داستان ها و مقالات مطلب می خوانید و می شنوید که مربیان دربارهی آن صحبت می کنند و شب و روز در تلاشند تا آن چیز خاص را در تیم خود پدید آورند.بازیکنان در مصاحبه های پس از بازی برد یا باخت تیم را به بودن و یا نقصان آن در تیم خود نسبت می دهند.یک بخش رمز آلود و منحصر به فرد برای تیم بزرگی بودن است.برخی تیم ها آن را در لحظه دارند و برخی دیگر زمان زیادی را جهت ارتقاء آن صرف می کنند.آنچا مهم است این است که تیمی نمی تواند بدون آن بازی را ببرد.
در سال ۲۰۱۱ در لیگ NBA بازی دالاس و میامی در فینال رقابت ها یک نکته جالب داشت.این که بازیکنان دالاس مداوم در حال روحیه دادن به یکدیگر از طریق بغل کردن یکدیگر،دست دادن،سینه ها را به یکدیگر زدن و ... بودند.این همان سلاح پنهان دالاس موریکس بود که به تیم کمک کرد تا تیم پرقدرت و پرمهره میامی را ببرد و قهرمان شود.به جدول زیر نگاهی بیاندازید حتماً متعجب خواهید شد.
![[Touch_Index_NS]](http://si.wsj.net/public/resources/images/OB-OF916_Touch__NS_20110608215402.jpg)
تماس بدنی بازیکنان پس از هر حرکت مثبتی طی بازی ،سبب تغذیه تیم از نظر انرژی می شود و روحیه بازیکان را ارتقاء می دهد،اعتماد را بین بازیکنان نشر می دهد و خود بخود احساس یکی بودن را ایجاد می کند و بازیکنان را نسبت به یکدیگر و تیم مسئولیت پذیر تر می سازد.
این راز و کیمیای پیروزی در بسکتبال که از آن به عنوان کمیستری Chemistry یاد می شود.برخی تیم ها آن را سریع می یابند،برای برخی دیگر بافتن آن زمان بیش تری می برد و برخی تیم ها اصلاً آن را بدست نخواهند آورد.به هر حال تیم که روح واحدی داشته باشد موفق تر خواهند بود.نظر شما چیست؟
Basketball is a game of mistakes
بسکتبال بازی اشتباهات است
وی در دهی ۸۰ درد کالج لیولامرامونت شیوه ای برای ضد حمله ابداع نمود که در عین سادگی کاربردی است.این الگو ها نیستند که بازی می کنند بلکه فلسفه ی مربی است که موفقیت این شیوه را تضمین می نماید
بازیکن ۱ گارد تیم است و توپ را به وسط میدان می برد در حالیکه بازیکنان ۲ و ۳ از کرنر ها حرکت می کنند و بازیکنان پست در منطق هی خود جاگیری خواهند کرد.بازیکن ۱ می تواند بلافاصله توپ را به شماره ۴،۳یا ۲ پاس دهد.اولویت اول بازیکنان پرتاب خواهد بود
اما اگر توپ به کرنر برود اما بازیکن صاحب توپ امکان شوت نداشته باشد .می تواند با بازیکن پست یا شماره ۴ بازی کند
اگر توپ به ۴ برسد ۱جای بال می رود و ۴ بدنبال پاس به ۵ است درحالیکه وی برش می زند.همچنین ۴ می تواند توپ را به ۳ پاس دهد .۳ اگر پرتاب نکند می تواند به ۵ پاس بدهد.
دقت کنید در یک ضد حمله ایده آل توپ در کمتر از ۷ثانیه روی حلقه است.
شما چه تاکتیکی برای ضد حمله بکار می برید؟منتظر نظرات شما حرفه ای ها هستم.
اهمیت ضدحمله در بسکتبال بر هیچ مربی و بازیکن بسکتبالی پوشیده نیست.در این پست قصد جمع بندی و مرور مهم ترین دلایلی که شما باید به ضد حمله توجه بیش تری داشته باشید را دارم.قطعاً با من هم عقیده هستید که بهترین تیم بسکتبال تیم است که به سرعت از حالت دفاع به حمله درآید.ضد حمله نقطه ی عطف و آیینه ی تمام نمای این قابلیت تیم می باشد و تیمی که از آن بهره می برد از سلاح قدرتمندی برخوردار است زیرا
۱-ضد حمله امکان امتیاز گیری آسان را فراهم می آورد.چون برتری عددی برای تیم ضد حمله کننده وجود دارد.به علاوه دفاع فرصت اینکه به درستی مستقر گردد را نمی یابد.
۲- کنترل ریتم و سرعت بازی و هدایت جریان بازی.ضد حمله این قدرت را به تیم شما می دهد که تمپو و سرعت بازی را در اختیار بگیرید و مانع از تصمیم گیری درست تیم مقابل شوید
۳-تیم حریف از پا در خواهد آمد.با انجام مکرر ضد حملات در نهایت تیم مقابل از دویدن زیاد و بی فایده درمانده خواهد شد درحالیکه تیم شما به این گونه دویدن ها عادت دارد و بارها آن را در تمرینات تمرین کرده است.البته این خالت شاید تا دقایق پایانی بازی رخ ندهد و همین زمان فرصت مناسبی است تا با استفاده ی بیش تر تیم شما از ضدحمله میخ تابوت تیم حریف زده شود
۴-به کمک ضد حمله می توان از زیر فشار دفاع سنگین خارج شد
۵- ضد حملات به تیم قدرت فکری بالایی می دهد .منطقی است که تیمی که بتواند ضدحمله و تعداد زیادی حرکت را در کمترین زمان بدون اشتباه و با موفقیت انجام دهد قدرت ذهنی بالایی از نظر حمله به لحاظ تیم و انفرادی دارد.می دانیم همین قدرت ذهنی است که فرق میان بازیکن متوسط و عالی ست .
۶-بازیکنان از این شیوه بازی لذت می برند.ضد حملات شورخاصی بر فضای بازی حاکم می کند.
۷-به بازیکنان پست امکان استراحت میدهد در نتیجه ریباند ها موفق تر و احتمال انجام دوباره ضد حمله پدیدار خواهد شد.
البته در برابر تیم های مستعد و ورزیده انجام ضدحمله مانند تیعغ دولبه است و ممکن است باعث از هم پاشیدن تیم شود.بنابرین در چنین شرایطی سرعت انجام حملات را آرام کرد و ضد حملات را تنها در موقعیت شایسته ی آن و با تأکید بر بثمر رساندن توپ با انجام لی آپ محدود نمود
در این تمرین همان طور که در تصویر مشخص است ۵ خط وجود دارد که در هر خط ۵ نقطه ی پرتاب وجود دارد که فاصله ی هر یک از دیگری در حدود ۴ فوت است.در این تمرین بازیکن از نقطه ی شماره ۱ شروع و تا نقطه ی ۵ پرتاب می کند و در صورتی که بتواند تمام پرتاب ها در ۵ ناحیه در هر خط را بدون اشتباه و پشت سرهم درون سبد بیاندازد به خط بعدی می رود .برای مثال اگر بازیکنی در خط ۴ در نقطه ی ۳ پرتاب ناموفق داشته باشد دوباره از نقطه ی ۱ در ابتدای خط ۴ شروع می کند و لازم نیست به خط قبلی باز گردد.هدف این تمرین این است که بازیکن حرفه ای بتواند در طی مدت ۲ دقیقه تمرین را به اتمام برساند.امیدوارم در شروع انجام این تمرین نا امید نشید و با انجام این تمرین پیش رفت را در پرتاب های خود احساس کنید و اعتماد به نفس بالایی در پرتاب پیدا کنید
در این بازی شماره ۱ گارد و بهترین دریبل رادارد و ۲ بهترین شوتر تیم است.در مرحله اول ۲ به ۱ پیک می دهد و ۳ از اسکرین ۵ عبور می کند و خود را در شرایط مناسب برای پرتاب ۳ قرار می دهد
در مرحله بعد ۲ از اسکرین ۴ خود را در موقعیت شوت قرار می دهد
با خواندن ۷ دلیل زیر متقاعد می شوید که آنچه سبب برد تیم در بازی بسکتبال می شود دفاع است و باید اولویت اول هر تیمی باشد
۱- مربی قدرت کنترل بیشتری روی دفاع تیم دارد تا حمله.شاید شما به عنوان مربی نتوانید ۱۰۰ درصد روی به ثمر نشستن شوت ها کنترل داشته باشید.اما می توانید در مورد نحوه دفاع تیم دخالت های موثر را داشته باشید
۲- تمام تیم های قهرمان در لیگ های معتبر مثل NBA و NCAA از نظر دفاعی نیز در صدر بودند
۳- دفاع آسان ترین و سریع ترین راه است تا یک تیم را برای رقابت آماده کرد.از این رو مربیان بزرگ در ابتدا ی فصل زمان بیش تری را روی دفاع تصرف می کنند و تمرکز اصلی آنها روی دفاع است تا کارهای حمله ای
۴- در شب های که روز تیم شما نیست و پرتاب های تیم به بار نمینشیند تیم را در بازی نگه می دارد
۵- دفاع خوب و منطقی منجر به حمله موفق می شود.آسان ترین راه گل زدن در بسکتبال ضد حمله است که یک دفاع خوب از طریق ریباند قوی و گرفتن ُTurn over از تیم مقابل فرصت ضد حمله ایجاد می کند.همچنین تیم رقیب که یک دفاع قوی را دربرابر خود می بیند از لحاظ روحی بهم می ریزد و ضد حمله همچون میخ تابوت است و کار را تمام می کند
۶- دفاع خوب امکان easy basket رو از تیم مقابل می گیرد.یک دفاع ضعیف امکان ریباند حمله ای را به تیم مقابل می دهد.اما دفاعی که به سرعت جابجا می شود و به خوبی box out می کند و توپ ها را با قدرت تمام ریباند می کند این فرصت را به تیم حریف نمی دهد
۷- هر کسی می تواند در دفاع نقشی داشته باشد و بازی کند در حالیکه در حمله این چنین نیست.حتی اگر بازیکن هندبال یا فوتبال داشته باشید می توانید با سپردن نقش دفاعی به آنها از آنها در بازی استفاده کنید.
حالا آیا با عنوان این پست موافقید یا مخالف؟منتظر نظرات شما هستم
سلام.سال نو مبارک.امیدوارم سالی پر از موفقیت بخصوص از نوع بسکتبالی داشته باشید.
ادیسون جمله ای داره که :If you try to make everything perfect, you’ll never get anything done یعنی اگه قصد داری که همه کارها رو به نحو احسنت و عالی انجام بدی اونوقت هرگز نمی توانی کاری را انجام بدی.
بازیکنای بسکتبال هم انسان هستند و کمال طلب و دوست دارند که در تمام جوانب، بازیکن کاملی باشند ولی در واقعیت این ممکن نیست.بسیاری بازیکنان ساعت های زیادی رو صرف تمرین هایی می کنند که بجای اینکه باعث پیش رفت باشه باعث دلسرد شدن اونها میشه .
اگه بخوام حرف اخر رو اول بگم اینه که اگرچه تمرینه که بازیکن رو می سازه ولی صحیح ترش اینه که تمرین درست و مناسبه که بازیکن عالی می سازه.این خوبه که بازیکنان بسکتبال روی مواردی کار کنند که باعث گسترش بسکتبال اونا بشه ولی بهتر اینه که بیشتر زمان خود را صرف تمرین هایی نمایند که بیش تر در بازی انجام می دن. این طوری بیش تر احتمال می ره که بازیکن بزرگی بشن.
دیروز برای تماشای بازی پنجم و نهایی فینال لیگ برتر بسکتبال ایران مابین مهرام تهران و پتروشیمی بندرامام رفته بودم.حضور تماشاگران در روز اول هفته و ساعت 3:15 مثال زدنی بود و بازی را بسیار جذاب کرد.این بازی پر از نکات آموزشی برای بازیکنان،مربیان و داوران بود.اساساٌ خوب است بازیکنان هر از گاهی برای تماشای بازی های لیگ به ورزشگاه بروند آنچه در این بازی توجه من رو جلب کرد این بود که قبل از شروع بازی تیم ها جهت انجام یک دیدار مهم چقدر با جدیت گرم می کنند.این نکته شاید یکی از ایرادات تیم خودمان هم باشد.به نظر من نقش مهمی هم در نحوه شروع بازی دارد.
اگرچه برای تشویق تیم مهرام رفته بودم اما در نهایت پیروز دیدار پتروشیمی بود.ضمن تبریک امیدوارم در آسیا نیز نماینده ی شایسته ای برای ایران باشد.
گاهی برخی مربیان از بازیکنان خود به این خاطر که فضا های ایجاد شده در زمین را به خوبی نمی بینند گله می کنند.باید به این نکته توجه داشت که اولاً بازیکنان تجربه ی مربی را ندارند و آنچه مربی متوقع ان است خود در گذر زمان و کسب تجربه فرا گرفته دوم مربی از بیرون زمین ناظر بازی است و استرس خود بازی کردن به او منتقل نمی شود.با این حال می شود راهکارهایی را برای این مسئله بکار برد.پس:
۱- مربیان بدانند که این مشکل با کسب تجربه حل می شود و باید کاری کنند که بازیکنان تجربه بازی بیش تری بیابند
۲- در آموزش باید مفاهیم را هم آموزش داد و نباید فقط به شرح وظایف بسنده کرد و انتظار داشت که مانند فرمول ریاضی اجرا شوند.بازیکنان اگر هدف هر تمرین، هرحرکت و سیستم را درک کنند بهتر عمل می کنند.بازیکنان باید با خصوصیات سایر هم تیمی های خود ،آشنا گردند و بدانند نقاط ضعف و قوت تیم کدام است و تیم از کدام راه امتیاز بیش تری کسب می کند.این دانسته ها خود به خود بازیکنان را به این وادار می کند که بهتر به تمام زمین بنگرند.به علاوه در آموزش باید به بازیکنان مکرر تذکر داد که به حلقه نگاه کنند تا از این طریق تمام زمین را ببینند.
۳- قابلیت حمل توپ و ball handling بالا به بهتر شدن دید فرد کمک می کند وقتی بازیکن از دریبل خود مطمئن باشد فرصت می یابد که به زمین هم نگاهی بیاندازد.
۴- آنچه نباید از آن غافل شد اینست که بدانیم که هرچه استرس روی بازیکن بیش تر شود دامنه ی نگاه وی محدود می شود.پس باید در حین آموزش استرس را کاهش داد بهتر است مربی به بازیکنان در هنگام آموزش تمرین جدید چند بار فرصت دهد و بازیکنان را تشویق کند سپس مداخله کند.یا فقط به هنگام اشتباه مربی در تمرین مداخله نکند بلکه در صورت انجام خوب تمرین هم مداخله کند و نکات مثبت را ذکر نماید .همچنین باید راه های غلبه بر استرس را هم به بازیکنان آموخت و انتظار داشت تا انها را در شرایط پر استرس بکار ببرند.
۵- باید در هنگام آموزش های اختصاصی به بازیکنان پست خاص از سایر بازیکنان هم خواست که گوش بدهند تا با شرایط ،وظایف و توانایی های یکدیگر آشنا شوند.چرا که آنها با هم بازی می کنند.
به هرحال این مسئله زمان بر است ولی اگر درست عمل شود بازیکنان مربی را شگفت زده خواهند کرد.به نظر شما چه راهکارهای دیگری برای بهتر دیدن زمین بسکتبال وجود دارد؟
برای اینکه بر تیمی با دفاع جاگیری خوب چیره شویم و بتوانیم نقشه های حمله ای خود را پیاده سازیم نکات زیادی را باید رعایت کنیم.برای مثال باید نقشه های حمله های zone را بلد باشیم و به درستی آنها را اجرا نماییم.اما آنچه در این پست می خواهم روی آن تأکید کنم و به نظر من در بسیاری از بازی ها ی بسکتبال که در ایران انجام می شود نسبت به آن غفلت زیادی وجود دارد استفاده از پاس گول fake pass است.احتمالاً تعجب می کنید ولی اگه بازی های بسکتبالی که تیم های ایرانی انجام می دهند را در ذهن خود با بازی های NBA مقایسه کنید متوجه منظور من شوید
پاس گول آنقدر جزء کلیدی در پیروزی بر دفاع جاگیری خوب بحساب می آید که مربیان باید در هر فرصتی در طول تمرین و وقفه هایی که در بازی با تیم هایی با چنین دفاعی انجام می شود به بازیکنان آنرا گوشزد کنند تا بدین شیوه به میزان کافی از آن استفاده شود و به خصوصیت بازیکنان تبدیل گردد.اما چرا؟می دانید که در دفاع منطقه ای خوب بازیکنان بر اساس حرکت توپ جابجا می گردند و اینجاست که پاس با حدکثر فریب می تواند این حرکت منظم و هماهنگ را متزلزل سازد.نظر شما در این باره چیست؟!
این روزها فعالیت افراد در شبکه های اجتماعی زیاد شده و هر فرد دوستان زیادی در فضای مجازی پیدا می کند و نظرات و دیدگاه ها و علایق خود را به اشتراک می گذارد که البته حسن های بسیار دارد.امروزه افراد زیادی تجربه این گونه فعالیت های اجتماعی را دارند این قیاس قابل لمس تره.
آری حرکات بسکتبال خیلی شبیه دوستان هر فرد می باشد....
بهتره که چند تا فوق العادشو داشته باشی تا اینکه تعداد زیادی از معمولی هاشو داشته باشی.
اگه روی تعداد زیادی حرکت تمرکز کنی در نهایت در هیچ کدوم خارق العاده نمی شی ...
حالا دیدی حرکات بسکتبال به دوستان هر فرد می ماند.
چند ساعت پیش مطلبی با همین تیتر خوندم.فکر می کنم خوندنش واسه باقی بسکتبالیست ها جالب باشه.
روی ویلیام Roy Williams مربی تیم دانشگاهی کارولینای شمالی وقتی می خواست بازیکن جذب کنه به تماشای بازی های دبیرستان ها می رفت.در اونجا بازیکنای با استعداد زیادی می دید اما شخصیت بازیکنان نظرش رو جلب نمی کرد.در یک بازی دبیرستان ماروین ویلیامز Marvin Williams رو دید و متوجه شد که بازیکن با استعدادیه.مرحله ی بعدی چک کردن کاراکتر و شخصیت اون بود.در طول بازی ماروین فوله شد و روی نیمکت نشست.روی دید که وقتی بزیکنای دیگه موقع تایم می آن ،ماروین براشون آب میاره.روی ،ماروین را به تیم دعوت کرد و با اون قهرمان NCAA شد.الان هم ماروین واسه آتلانتا بازی می کنه
یه هم تیمی خوب،میکنه نه تنها تو زمین بلکه حتی روی نیمکت هم کارهایی میکنه تا به تیم کمک کنه.هرچند اون کارها خیلی کوچک باشه.چنین فردی ویزگی یک رهبر رو دارد.
در پایان رقابت های بسکتبال ،تیم گیلان به مقام قهرمانی دست یافت و دانشگاه های شهید بهشتی و تبریز به ترتیب دوم و سوم شدند.از طرف تکلیه اعضای تیم دانشگاه علوم پزشکی اراک کسب مقام اول را به تیم خوب گیلان تبریک میگم.با توجه به اینکه تقریباً بازی تمام تیم ها رو دیدم و با تیم گیلان هم که تو گروهمون بودن بازی کردیم باید اعتراف کنم واقعاً برازنده ی این مقام بودند.امیدوارم به این روند رو به رشدشون ادامه بدن و همواره موفق باشند.در این دوره از المپیاد در مجموع رشته ها دانشگاه علوم پزشکی تهران رتبه نخست را کسب کرد.
برای تیم خودمون هم انتظار موفقیت دارم.دو نفر از اعضای خوب تیم دانشگاه یعنی آق مراد سرافراز و علی شهسواری هم دیگه با بسکتبال خداحافظی کردن و یه جورایی آخرین دوه المپیادشون بود.همین جا هم از اونها که طی این سال ها زحمات زیادی واسه تیم کشیدن و سختی ها رو تحمل کردن تشکر می کنم.هر چند که یه خورده واسه این دوره و بخصوص بازی آخر ازشون دلگیرم ولی بازم براشون آرزوی کامیابی رو دارم.
امیدوارم تیم دانشگاه علوم پزشکی اراک بتونه به تمرینات خودش ادامه بده و واسه المپیاد بعدی که نمی دونم من باشم یا نه ،نتایج این دوره رو جبران کنه.همدلی ها تو تیم بیش تر بشه و شکست ها جاشونو با پیروزی عوض کنن و تیم اونچه رو که واقعاً هست رو به نمایش بذاره.اگرچه با به هدف اصلی مون که ورزش کردن و بسکتبال بازی کردنه رسیدیم.همین جا از کلیه تیم های دانشگاهی تقاضا دارم از طریق بازی های دوستانه این ارتباط شکل گرفته در المپیاد رو حفظ کنن.همین جا هم از کاپیتان های کلیه تیم ها دعوت می کنم تا در صورت تمایل،به کمک هم شرایط را برای انجام بازی دوستانه مهیا کنیم .
تیم بسکتبال دانشگاه علوم پزشکی اراک در دهمین دوره از المپیاد ورزشی دانشجویان پسر دانشگاه های علوم پزشکی کشور که به میزبانی دانشگاه علوم پزشکی تهران برگزار گردید طی دو دیدار نتیجه را به تیم های گیلان و اهواز واگذار کرد و نتوانست به دور دوم راه یابد.
به نظر من هر سه تیم این گروه مستحق حضور در دور بعدی بودند.البته این نظر شخصی من و با توجه به تماشای بازیهای سایر تیم ها در گروه های دیگر بود.البته گروه بندی با توجه به نتایج دور قبلی مسابقات انجام شده بود و با توجه به اینکه المپیاد هر دوسال برگزار می گردد هر سال تیم ها دستخوش تغییرات زیاد می شوند و گروه ها زیاد بالانس نیستند.اگرچه تیم دانشگاه تنوانست آنچه واقعاً در توان داشت را به نمایش بگذارد و نسبت به بازی های دوستانه خود قبلی نمایش ضعیف تری داشت ولی بازی با تیم خوب گیلان که قهرمان دوره قبلی بود و با توجه به اینکه تیم بهتری نسبت به دوره قبل دارد به احتمال زیاد در این دوره نیز اول خواهد شد تجربه ی خوبی برای تیم دانشگاه اراک می باشد.بنا به نظر اکثریت تیم دانشگاه اگر درگیر مسائل داخلی نبود و همدلی بیشتری بین برخی بازیکنان و مربی تیم وجود داشت می توانست باخت خفیف ۵۴-۴۷ خود را درمقابل اهواز با برد جابجا کند و در دور بعد شرکت کند.اما به هر حال امیدوارم بازی های دوستانه مقابل دانشگاه ها ادامه یابد و دانشگاه ها اگر اوضاع مالی بهتری پیدا کردند بیش تر در راه برگزاری دیدار بین دانشگاه های علوم پزشکی هزینه نمایند.
لازم است از مربی تیم بسکتبال دانشگاه علوم پزشکی اراک جناب استاد سعید پیروی که از مربیان بنام در اراک هستند و بدون چشم داشت تیم دانشگاه را این سال ها رهبری می کنند و زحمات زیادی در راه پرورش تیم و بازیکنان برداشتند تشکر و قدردانی کنم.از بازیکنان تیمم هم که حضور تیم دانشگاه در المپیاد را مدیون یکایک آنها هستم قدردانی می کنم و از اینکه وقت و هزینه زیادی صرف بسکتبال کردند و در بازی ها هم انصافاً تمام تلاش خود را کردند سپاسگزاری می کنم.از مسئول تربیت بدنی دانشگاه جناب آقای محمدی هم تشکر ویژه دارم.یقین دارم اگر دست دانشگاه باز تر بود بیش تر برای این تیم هزینه می کرد.
در نهایت آرزو دارم روزی در ایران به رشته دانشگاهی بسکتبال بها داده شود و لیگ کشوری بسکتبال دانشگاهی برگزار گردد.
تیم بسکتبال دانشگاه علوم پزشکی اراک در دیدار دوستانه خود در روز چهارشنبه مورخ ۳آبان ماه در یک بازی بسیار زیبا و تماشایی مغلوب تیم واگن پارس قهرمان مسابقات جام کارگری کشور گردید.گفتنی است تیم بسکتبال دانشگاه علوم پزشکی توانسه بود در دیدار رفت در زمین دانشگاه این تیم را شکست دهد.پیش از این تیم بسکتبال دانشگاه توانسته بود روز دوشنبه بر تیم ماشین سازی اراک غلبه نماید.لازم به ذکر است تیم بسکتبال دانشگاه علوم پزشکی اراک روز های شنبه و یکشنبه هفته پیش رو آخرین بازی های تدارکاتی خود را برگزار می نماید.
مسابقات بسکتبال دانشگاه های علوم پزشکی کشور از روز سه شنبه مورخ ۹ آبان ماه آغازمی گردد و تیم دانشگاه با تیم های گیلان(قهرمان دوره قبل) و اهواز هم گروه است.
تیم بسکتبال دانشگاه علوم پزشکی اراک امروز ،یک شنبه ۳۰/۷/۹۱ در بازی دوستانه خود با تیم پتروشیمی اراک توانست این تیم را با نتیجه ی ۷۵ بر ۵۹ مغلوب سازد.گفتنی است این بازی سومین بازی تدارکاتی تیم دانشگاه پس از شروع دور جدید تمرینات از مهرماه بود.پیش از این تیم دانشگاه توانسه بود هفته ی گذشته بر تیم واگن پارس غلبه نماید.لازم به ذکر است بازی بازگشت با تیم واگن پارس روز چهارشنبه هفته جاری(۳/۸) و بازی برگشت با تیم پتروشیمی شنبه ۶آبان ماه برگزار خواهد شد
مسابقات بسکتبال دانشگاه های علوم پزشکی کشور تا چند روز دیگر یعنی ۹ آبان ماه در به میزبانی تهران برگزار می گردد.گویا قرعه کشی مسابقات نیز چهارشنبه ۱۹ مهر برگزار شده.در ضمن دیدن وب سایت المپیاد دهم هم خالی از لطف نیست. این مسابقات فارغ از نتیجه ای که توش بدست می اد و واسه دانشجوها و دانشگاه ها مهمه به نظر من انگیزه اصلی ورزش دانشجویی هم هستش. واسه همین ایجاد وقفه دانشجوها را نگران می کنه که طبیعی هستش.ولی باز شکر که این المپیاد داره برگزار می شه.من از طرف اعضای تیم بسکتبالمون از کسایی که دارن واسه برگزاری شایسته این المپیاد زحمت می کشن و شاید بعدا اصلا نامی ازشون بمیون نیاد تشکر می کنم.از دانشجوهایی هم که پیگیر قضیه تعویق المپیاد بودن و شاید برگزاری این المپیاد به لطف پیگیری هاشون محقق شده نیز سپاسگزارم.امیدوارم تیم هایی که زحمت بیش تری کشیدن برنده باشن و کلاً المپیاد به همه خوش بگذره.باید به این نکته هم اشاره کنم الان که تو وسط ترم تحصیلی هستیم این حسن وجود داره که دانشجو ها می تونن واسه تماشا بیان و شور و حالی به مسابقات بدن.خوبه دیگه.نه؟نظر شما چیه؟
دور جدید تمرینات تیم بسکتبال دانشگاه علوم پزشکی اراک از امروز آغاز می گردد.گفتنی است تمرینات تیم دانشگاه روز های یک شنبه،سه شنبه از ساعت ۱۸ الی ۲۰ و پنج شنبه از ساعت ۱۶ الی ۱۸ در سالن ورزشی دانشگاه برگزار می گردد.گفتنی است تیم بسکتبال دانشگاه، خود را برای حضور در المپیاد ورزشی دانشجویان پسر دانشگاه های علوم پزشکی کشور که به همت تهران برگزار می شود آماده می کند.
اگر چه از اینکه المپیاد برگزار می شه خوشحالم ولی باید باز چند تا گله کنم.دیروز مقدم منش مسئول برگزاری المپیاد می گفت فقط همونایی که ثبت نام کردن می تونن بیان.آخه یه دانشجو ممکنه بتونه بیاد یکی نمیتونه.یکی مهمان میشه.یکی فارغ التحصیل می شه.یکی می خواد درس بخونه.یکی تابستون نمی تونسته بیاد الان می تونه و...خلاصه از این حرفا.اگه آقای مقدم منش یکم منطقی تر فکر کنه دیگه مشکلی نیست.جا داره از اولویت بندی دانشگاه خودمون هم تعریف و تمجید کنم که حتی تو فاصله یه ماهه المپیاد هم کلاس آموزشیو به تیم های دانشگاه ترجیح می ده.و ما باید مثل گداها خودمونو با ته مونده وقت باقی مونده وفق بدیم.برنامه ریزی آموزشی کلاً تو دانشگاه های علوم پزشکی افتضاحه.برنامه ریزیشون مثه برنامه ریزی راهنمایی می مونه.واسه هر ورودی کلاس ها جدا است.
طبق اخبار واصله از وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی در مورد وضعیت المپیاد ،این المپیاد به احتمال زیاد در پاییز امسال به میزبانی دانشگاه علوم پزشکی تهران البته به شرط موافقت دانشگاه تهران ،برگزار می شود.
امیدواریم دانشگاه تهران موافقت کنه و بالاخره بعد این همه معطلی این المپیاد برگزار بشه.انتظار می ره وزارتخونه باحمایت بیش تر ،رضایت دانشگاه تهران را جلب کنه.مخصوصاً الان که از تعطیلات طولانی به دلیل اجلاس برگشتن و fresh هستن .به نظر من اجلاس هم یکی دیگه از دلایل کنسلی المپیاد بود.از متولیان برگزاری المپیاد ورزشی متضرعانه درخواست می کنیم بی برنامگی های خود را به زندگی دانشجویان تعمیم نداده و با اعلام سریع تر تاریخ برگزاری امکان برنامه ریزی را برای دانشگاه ها و دانشجویانی که اهل برنامه ریزی هستن فراهم کنن.
